Genel

Kurabiye Arsızı

Kendini bir yanlış anlaşılmanın ortasında kabul eden kadının hikayesi.

Bir gece kadının biri bekliyordu havaalanında, Daha epeyce süre vardı, uçağın kalkmasına. Havaalanındaki kırtasiyeden bir kitap ve bir paket kurabiye alıp, buldu kendisine oturacak bir yer.

Kendisini kitabına öyle çok kaptırmıştı ki, ona rağmen yanında oturan insanın olabildiğince aymaz bir halde aralarında duran paketten birer birer kurabiye aldığını görmüş oldu, ne kadar görmezden gelse de.

Bir yandan kitabını okuyup, bir yandan kurabiyesini atıştırırken, Gözü saatteydi, “kurabiye hırsızı” yavaş yavaş azaltırken kurabiyelerini. Kulağı saatin tik tak larındaydı fakat gene de engelleyemiyordu tik tak lar sinirlenmesini. Aklından , “Naif biri olmasaydım, şu insanın kafasını kırardım!”

Her kurabiyeye uzandığında, adam da uzatıyordu elini. Vakit geçip de pakette bir tanecik kurabiye kalınca “Bakalım şimdi ne meydana getirecek?” dedi kendi kendine. Adam, yüzünde sinirli bir gülümsemeyle, uzandı son kurabiyeye ve böldü kurabiyeyi ikiye. Yarısını kurabiyenin atarken ağzına, verdi öteki yarıyı hanıma.

Hanım kapar şeklinde aldı kurabiyeyi insanın elinden ve “Aman Tanrım, ne cüretkar ve ne kaba bir adam, üstelik bir teşekkür bile etmiyor!”. Anımsamıyordu bu kadar sinirlendiğini hayatında.

Uçağının kalkacağı anons edilince bir iç çekti rahatlamayla. Topladı eşyalarını ve yürüdü çıkış kapısına, Dönerek bakmadı bile “kurabiye hırsızı” na. Uçağa bindi ve oturdu rahat koltuğuna, Sonrasında uzandı, bitmek suretiyle olan kitabına.

Çantasına elini uzatınca, gözleri açıldı şaşkınlıkla. Duruyordu gözlerinin önünde bir paket kurabiye! Umarsızlık içinde inledi, “Bunlar benim kurabiyelerim ise eğer; ötekiler de onundu ve paylaştı benimle her bir kurabiyesini!” Özür dilemek için oldukça geç kaldığını anlamış oldu üzüntüyle, kaba ve cüretkar olan,”kurabiye hırsızı”kendisiydi işte.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir